„Jakby nie mieć rąk” to popularne określenie osób pozbawionych czegoś ważnego, np. telefonu czy pamiętnika. Tymczasem warto zaznaczyć, że gdy funkcja stawu barkowego zostaje upośledzona i ramię stopniowo traci swoją dotychczasową ruchliwość, sformułowanie nabiera zupełnie innego znaczenia. Przyjrzyjmy się objawom artrozy stawu barkowego i spróbujmy dowiedzieć się, jakie możliwości leczenia istnieją dzisiaj.
Artroza stawu barkowego – co to jest?
Choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego jest chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną tkanki łącznej stawów, która ma charakter przewlekły i objawia się sztywnością, której towarzyszy ból o różnym nasileniu.
Rozwój artrozy stawu barkowego charakteryzuje się zmianami zachodzącymi w mazi stawowej (zlokalizowanej wewnątrz stawu). Brak składników odżywczych prowadzi do zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych (niszczących), przez co tkanka chrzęstna traci swoje właściwości i ulega deformacji.
Z biegiem czasu tkanka kostna znajdująca się pod chrząstką zostaje odsłonięta i poddana negatywnym wpływom ulega deformacji (tworzą się na niej marginalne narośla – osteofity, które powodują ograniczenie lub całkowitą utratę ruchomości stawów).
Ważnym faktem jest to, że niezwykle konieczne jest zdiagnozowanie choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego we wczesnych stadiach, gdy w tkankach stawu nie wystąpiły jeszcze nieodwracalne procesy niszczące. Terminowy kontakt ze specjalistą i rozpoczęcie leczenia pozwala na zatrzymanie postępu procesów patologicznych, zapewniając możliwość utrzymania funkcjonalności stawu przez wiele lat.
Możliwe przyczyny artrozy stawu barkowego
Do najbardziej prawdopodobnych przyczyn choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego należą:
- urazy stawów;
- wrodzone wady rozwojowe (w szczególności dysplazja);
- różne rodzaje stanów zapalnych.
Bark jest ruchomym elementem szkieletu ciała człowieka. Ze względu na możliwość szczególnie swobodnego ruchu ryzyko kontuzji tego konkretnego stawu jest znacznie wyższe. Zwichnięcia są jedną z najczęstszych przyczyn, która jest warunkiem wstępnym wystąpienia choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego.
Ponadto przyczyną artrozy stawu barkowego mogą być różnego rodzaju interwencje chirurgiczne, zwiększony stres, cechy sportowe i zawodowe.
Biorąc pod uwagę artrozę stawu barkowego jako zjawisko wtórne, które rozwija się na tle stanu zapalnego wywołanego różnymi chorobami, może to być spowodowane:
- infekcje;
- choroby metaboliczne/endokrynologiczne/autoimmunologiczne;
- predyspozycja dziedziczna.
Oznaki i główne objawy artrozy stawu barkowego
Biorąc pod uwagę obraz kliniczny choroby, warto zauważyć, że objawy początkowych stadiów rozwoju procesów patologicznych są słabo wyrażone. Jest to często przyczyną późnego rozpoznania choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego.
Objawy artrozy stawu barkowego obejmują:
- ból (przy uciskaniu/odwodzeniu kończyny);
- akompaniament ruchów z charakterystycznym chrupnięciem;
- bezczynność;
- miejscowe zaczerwienienie i obrzęk.
Każdy z objawów choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego wymaga uwagi specjalisty.
W miarę rozwoju procesów patologicznych objawy nasilają się. Im wcześniej choroba zostanie wykryta, tym łatwiej jest zapobiec procesom destrukcyjnym, zachowując maksymalnie funkcjonalność stawu.
Stopień rozwoju artrozy stawu barkowego
Intensywność rozwoju procesów destrukcyjnych, a także stopień zaawansowania zmian patologicznych zachodzących wewnątrz stawu, pozwala wyróżnić kilka stopni rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego.
Tylko lekarz prowadzący może dokładnie określić istniejący stopień artrozy, badając wyniki prześwietlenia rentgenowskiego. Każdy stopień ma szereg charakterystycznych objawów artrozy stawu barkowego.
Artroza stawu barkowego I stopnia
Początkowy etap rozwoju procesów patologicznych. Artroza stawu barkowego I stopnia trwa kilka lat i objawia się zmianą jakości płynu śródstawowego.
Początkowy etap charakteryzuje się takimi objawami jak:
- znaczna utrata wytrzymałości stawów;
- ból podczas ruchów;
- ograniczona mobilność, której towarzyszy ból.
Terminowe leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego pierwszego stopnia ma pozytywne rokowanie.
Artroza stawu barkowego 2 stopnie
Ból nasila się i może wystąpić nawet przy braku ruchu.
Artroza stawu barkowego drugiego stopnia jest bardziej zauważalna dla pacjenta i ma wyraźne objawy, których objawy są łatwo rozpoznawalne na zdjęciu rentgenowskim.
Do grupy objawów zaliczają się także odgłosy klikania podczas wykonywania ruchów oraz ograniczona mobilność, której towarzyszy ostry ból.
Brak leczenia choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego drugiego stopnia prowadzi do nieodwracalnych konsekwencji, w szczególności do całkowitej utraty ruchomości stawów.
Artroza stawu barkowego III stopnia
Zapaleniu kości i stawów barkowego stopnia 3 towarzyszy ciągły ból, wyraźne ograniczenie ruchów i niemożność cofnięcia lub uniesienia ramienia.
Zdjęcia rentgenowskie wykazują wyraźne oznaki zniszczenia chrząstki stawowej. Powierzchnie sąsiadujących kości są silnie zdeformowane. Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego stopnia 3 polega wyłącznie na interwencji chirurgicznej, która polega na zastąpieniu stawu endoprotezą.
Rodzaje artrozy stawu barkowego
W praktyce medycznej zwyczajowo wyróżnia się kilka rodzajów artrozy barku:
- deformacja (postać przewlekła);
- pourazowe (po stłuczeniach/skręceniach/złamaniach/zerwanych więzadłach);
- barkowo-obojczykowy (konsekwencja urazu stawu);
- ramię-łopatkowe (konsekwencja uderzeń/upadków).
Rodzaj procesu patologicznego określa lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę istniejące objawy i prawdopodobne przyczyny artrozy stawu barkowego.
Diagnostyka artroza stawu barkowego
Przed rozpoczęciem leczenia choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego ważne jest dokładne zdiagnozowanie rodzaju i stopnia rozwoju choroby. Ale jaki lekarz leczy artrozę stawu barkowego?
Można zwrócić się do specjalistów takich jak reumatolog, ortopeda, artrolog w celu przeprowadzenia diagnostyki i diagnozy. Jeśli nie jest to możliwe, wystarczy zgłosić się na wizytę do terapeuty, który skieruje Cię do odpowiedniego specjalisty.
Aby postawić diagnozę, wykonuje się serię testów w celu zidentyfikowania obecności chorób wywołujących stan zapalny. Ponadto ważnym krokiem jest badanie i testowanie, które pozwala potwierdzić/wykluczyć objawy.
Kolejnym ważnym krokiem diagnostycznym jest badanie RTG w dwóch projekcjach.
Zestaw technik diagnostycznych pozwala uzyskać dokładny obraz i przepisać właściwe leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego.
Leczenie artrozy stawu barkowego
Leczenie artrozy stawu barkowego jest procesem długim, wieloaspektowym i dość złożonym, obejmującym zarówno środki farmakologiczne, jak i metody behawioralne.
W zależności od stopnia rozwoju procesów patologicznych w leczeniu można stosować zarówno metody fizjoterapeutyczne, jak i stosowanie leków. Rozważmy bardziej szczegółowo cechy leczenia artrozy stawu barkowego.
Fizjoterapia jako metoda leczenia artrozy stawu barkowego
Metody fizjoterapeutyczne stanowią doskonałe leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego w początkowej fazie rozwoju patologii, a także element kompleksowego leczenia zaawansowanych stadiów.
Wśród fizjoterapeutycznych metod leczenia choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego zwyczajowo wyróżnia się:
- terapia falą uderzeniową - ekspozycja dotkniętego stawu na fale akustyczne;
- laseroterapia – umożliwia czasową rezygnację z terapii lekowej;
- miostymulacja – pomaga przywrócić siłę w dotkniętym stawie;
- fonoforeza – połączenie ultradźwięków i zastosowania preparatu leczniczego (żelu/maści) pozwala na eliminację bólu;
- Terapia ozonem jest środkiem wspomagającym, który pomaga zmniejszyć ból i przyspieszyć powrót do zdrowia.
Terapia ruchowa w przypadku artrozy stawu barkowego
Fizjoterapia artrozy stawu barkowego jest ważnym elementem leczenia, które obejmuje:
- poranne ćwiczenia;
- kompleks ruchów dynamicznych;
- gimnastyka izometryczna.
Każdy element terapii ruchowej w przypadku artrozy stawu barkowego pomaga poprawić stan ciała pacjenta i pomaga przezwyciężyć procesy patologiczne.
Gimnastyka przy artrozie stawu barkowego
Ćwiczenia fizyczne stawu barkowego przy artrozie są niezwykle ważnym elementem kompleksowego leczenia, ponieważ pomagają spowolnić postęp choroby.
Gimnastyka w przypadku artrozy stawu barkowego wzmacnia ramę mięśniową, zmniejszając w ten sposób obciążenie sąsiedniego stawu.
Należy pamiętać, że pod żadnym pozorem nie należy przeciążać stawu. Wszystkie ćwiczenia należy wykonywać pod okiem specjalisty.
Masaż przy artrozie stawu barkowego
Po terapii ruchowej i ćwiczeniach gimnastycznych zaleca się wykonanie masażu.
Masaż artrozy stawu barkowego pomaga poprawić krążenie krwi i przywrócić tkankę łączną.
Warto zauważyć, że masaż w przypadku artrozy stawu barkowego jest możliwy tylko przy braku ostrego bólu, na etapie zmniejszania procesów zapalnych.
Podczas masażu należy zwrócić uwagę nie tylko na objęty stanem zapalnym staw, ale także na okolicę kołnierza i przedramion.
Leczenie artrozy stawu barkowego za pomocą leków
Kluczowym celem leczenia artrozy stawu barkowego za pomocą leków jest złagodzenie bólu i eliminacja procesów zapalnych, a także poprawa odżywienia zajętego stawu i stworzenie warunków do skutecznej regeneracji tkanki łącznej.
Aby osiągnąć główny cel leczenia stawu barkowego lekami, stosuje się leki z różnych grup. Przyjrzyjmy się niektórym z nich bardziej szczegółowo.
WAŻNY! Tylko lekarz prowadzący może przepisać leki stosowane w leczeniu artrozy stawu barkowego, na podstawie utworzonego obrazu choroby. Samoleczenie może prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji i niepełnosprawności.
NLPZ w leczeniu artrozy stawu barkowego
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mają doskonałe działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Są przepisywane w ograniczonych kursach, których czas trwania zależy od stopnia rozwoju choroby i indywidualnych cech pacjenta.
Wśród najskuteczniejszych leków w tej grupie warto zwrócić uwagę na lek „Artradol”.
Kortykosteroidy w leczeniu artrozy stawu barkowego
Przepisywany na silny ból jako blokadę śródstawową. Produkty mają silne działanie. Zasada działania polega na łagodzeniu bólu i szybkim usuwaniu procesów zapalnych.
Chondroprotektory w leczeniu artrozy stawu barkowego
Przepisywany w celu wzmocnienia i odbudowy tkanki łącznej. Są skuteczne tylko w 1. i 2. stadium choroby.
Leczenie chondroprotektorami to dość długi proces, który wymaga stałej uwagi.
Leki przeciwskurczowe w leczeniu artrozy stawu barkowego
Przynoszą ulgę w napięciu mięśni i bólu w obszarze dotkniętego stawu. Są obowiązkowym etapem leczenia.
Maści na artrozę stawu barkowego
Preparaty w postaci maści/żelu/kremu najlepiej sprawdzają się przy chorobie zwyrodnieniowej stawu barkowego. Są łatwe w użyciu i mają dość niewielką liczbę skutków ubocznych.
Obecnie istnieje duża liczba leków różnych grup.
Żywienie dietetyczne jako element kompleksowego leczenia choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego
Leki na artrozę stawu barkowego, fizjoterapia i różnego rodzaju ćwiczenia to nie wszystko, co obejmuje kompleksowe leczenie choroby. Kolejnym ważnym elementem jest odżywianie.
Dieta i przestrzeganie zasad prawidłowego odżywiania są integralną częścią kompleksowego leczenia artrozy każdego rodzaju.
Zasady żywienia przy artrozie barku obejmują:
- Ograniczanie lub unikanie pokarmów negatywnie wpływających na funkcjonowanie stawów (mleko, tłuste mięso, ziemniaki, bakłażany).
- Włączenie do diety składników korzystnie wpływających na elastyczność stawów (oliwa z oliwek/olej lniany).
- Wypełnij swoją codzienną dietę przeciwutleniaczami znajdującymi się w produktach takich jak oliwki, banany i ogórki.
- Całkowite zaprzestanie złych nawyków (picie alkoholu, palenie).
- Minimalizowanie smażonych, marynowanych oraz bardzo słonych i słodkich potraw.
Odpowiedzi na często zadawane pytania
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie artrozy barku?
Artroza stawu barkowego jest chorobą przewlekłą i dlatego nie ma mowy o całkowitym wyleczeniu.
Nie oznacza to jednak, że nie ma sensu leczyć patologii, gdyż terapia pozwala przywrócić ruchomość stawów i poprawić jakość życia.
Na czym polega zapobieganie chorobie?
Środki zapobiegawcze obejmują takie środki, jak:
- systematyczne ładowanie;
- wizyta u lekarza;
- zbilansowana dieta;
- utrzymanie optymalnej wagi;
- odmowa nadużywania złych nawyków.
Jakie powikłania mogą wystąpić, jeśli nie zgłosisz się do lekarza w odpowiednim czasie?
Prognozy dotyczące rozwoju procesów patologicznych w dużej mierze zależą od indywidualnych cech organizmu.
Wśród najbardziej prawdopodobnych powikłań:
- nieodwracalne odkształcenie stawu;
- zniszczenie tkanek stawowych;
- całkowita utrata mobilności;
- obniżona jakość życia.
Pamiętaj, że Twoje zdrowie jest wyłącznie w Twoich rękach.
Dbajcie o siebie i zachowajcie szansę na cieszenie się każdym dniem!